كرد او را معذور بدارد و اجازه ندهد كه بيش از دو سه نفر با وى وارد حرم شوند . سپس در زيارتگاه كوچك را باز كرد . حرم يا مقبره جائى كوچك بود با مساحتى معادل دوازده يا چهارده پاى مكعب كه زمين آن با حصيرهاى نيين رنگارنگ فرش گرديده و در وسط آن گورى بسيار بلندتر از گور بيرونى وجود داشت . اين گور كه حجارى آن عالى و با ديگر گورها قابل مقايسه نبود صندوقى از مرمر داشت كه در چهار جانب آن مناقب و معجزات اين روحانى مقدس ، و همچنين سال ورودش بدين ناحيه ، سال مرگش ، و سنش با خط عربى نقر گرديده بود . روى قبر را كه صاف و هموار بود با پارچهء ابريشمين سبزرنگ پوشانيده بودند و روى پارچه دوسه تسبيح كه دانه‌هائى بسيار درشت به بزرگى يك گردو داشتند نهاده شده بود . زاهد تذكر داد كه آن مرد مقدس آن تسبيحها را هنگام عبادت به كار مىبرده و بخصوص هنگام زيارت خانهء كعبه از آنها استفاده كرده است و به همين‌جهت آن اشياء چنان مقدسند كه دست زدن بدانها نوعى بىاحترامى به مقدسات مذهبى محسوب مىگردد و بدين‌سبب هنگامىكه يكى از همراهان سفير ، به نام برادر امانول دل پوپولو به منظور آزمودن جنس دانه‌هاى تسبيح دست دراز كرد ، زاهد با خشم و فرياد او را از اين كار بازداشت ، چنان كه سفير ناگزير از روحانى مزبور خواست كه از آن كار صرف‌نظر كند . ديوارهاى زيارتگاه بسيار سفيد و با گچ‌بريهاى طلائى مزين بود . گنبدى بسيار مرتفع و متناسب با عظمت ساختمان ، كه دورادور آن را پنجره‌هاى طلائى رنگ و منقش فراگرفته بود بنا را مىپوشانيد . چند سال پيش كه بناى قديمى مقبره رو به خرابى داشت ناگزير اين بنا را ساخته بودند . بانى ساختمان مردى حبشى به نام مليك سام « 121 » بوده است كه نمايندگى امور تجارى آقا رضا - بازرگانى بسيار ثروتمند مقيم هند - را در شيراز برعهده داشته است . اين آقا رضا از طرف حيدر خان حكومت شهر دابول « 122 » را داشته و بسبب داد و

--> ( 121 ) Melik Sean ( 122 ) Dabul